 |
|
در ادامه مطالبی که در صفحه اصلی سازمان درباره تاريخچه اش آمده بود، اين صفحه حاوی اطلاعاتی مرتب شده در بخش های زير است:تعميرگاه بالاي صفحهمحل تعميرگاه سازمان مقابل اداره راهنمايي با مساحت عرصه 2000 متر مربع و چند اطاق كوچك براي تعميرات اتوبوس و انبار قطعات در نظر گرفته شده و اتوبوسها نيز پس از پايان كار در اين محل متوقف مي شدند . وضعيت مالي بالاي صفحهدر سال اول تأسيس ، شركت با كسر درآمد مواجه نبود . اما از سال 47 به دليل افزايش هزينه هاي تعميرات و حق بيمه سهم كارفرما با زيان مواجه بوده و به علت سوار نمودن مسافر بيش از حد ظرفيت ، فرسايش و استهلاك زودرس به سراغ اتوبوسها آمده ، كه منجر به بدهيهاي انباشته شركت به مغازه داران و شركتهاي فروشنده قطعات شد . از سال 48 تا 52 وضعيت وخيم مالي شركت به اندازه اي حاد شد كه پرداخت حقوق كاركنان با ارائه بليت معادل حقوق شان انجام مي گرفت و سازمان تأمين اجتماعي براي وصول مطالبات خود مبادرت به صدور اجرائيه نمود .مغازه داران نيز حاضر به فروش قطعات به صورت نسيه نبودند و هزينه سوخت اتوبوسها نيز با استقراض طويل المدت پرداخت مي شد . در اواسط سال 52 هيئتي از وزارت كشور به شيراز اعزام و پس از بررسي حسابها ، كليه بدهيها به سازمان تأمين اجتماعي و مغازه داران و مؤسسات طرف حساب از محل كمك هاي دولتي پرداخت شد و 18 دستگاه اتوبوس از همين محل خريداري و به اتوبوسهاي قبل اضافه گرديد . در سال 53 تعداد 36 دستگاه اتوبوس از محل اعتبارات دولت خريداري شد كه جمع اتوبوسها به 100 دستگاه رسيد . نهايتاً در اواخر سال 1354 تشكيلات جديدي با اساسنامه اي كه صد در صد سهام اتوبوسراني متعلق به شهرداري بود ، بوجود آمد . در اين سال با تعدادي از ميني بوسهاي خصوصي قرارداد منعقد شد كه تحت نظارت سازمان در خطوط كوار ، قصردشت و سيمان بموازات اتوبوسهاي سازمان انجام وظيفه مي نمودند . همچنين تعداد 45 دستگاه اتوبوس بعلت فرسودگي زياد بفروش رسيد و تنها 55 دستگاه در خطوط شهر و حومه فعال بود . در سال 56 تعداد 25 دستگاه اتوبوس از محل كمك هاي بلاعوض دولت خريداري و جمع اتوبوسهاي موجود به 80 دستگاه رسيد و نرخ بليت اتوبوس از 2 ريال به 5 ريال افزايش يافت . متأسفانه عليرغم افزايش قيمت بليت و تبديل شركت به سازمان ، تعادلي بين درآمد و هزينه هاي سازمان حاصل نشده و طرح طبقه بندي مشاغل كارگران نيز در سال 56 هزينه قابل توجهي را بر دوش سازمان تحميل كرد ، كه با استقراض از شبكه بانكي و قسمتي از كمك بلاعوض استانداري فارس تفاوت حقوق كارگران پرداخت شد . اتوبوسراني بعد از انقلاب اسلامي بالاي صفحهاز سال 58 توجهات خاص مسوولين محترم دولت جمهوري اسلامي به اتوبوسرانيهاي سراسر كشور باعث گرديد كه كمك هاي بلاعوض به سازمان اتوبوسراني شيراز پانزده برابر گرديده و كمك هاي مالي دولت كه در سال 57 براي جبران كسري ، 10 ميليون ريال بوده در سال 1358 به يكصد و چهل و هشت ميليون و پانصد هزار ريال افزايش يافت و در سالهاي 58 و 59 تعداد 29 دستگاه به اتوبوسراني شيراز اختصاص يافت و در هزينه ها و درآمدها نيز تعادل نسبي ايجاد شد . در همين سالها تعداد 30 دستگاه اتوبوس ليلاند از محل كمك هاي شهرداري خريداري شد و جمع اتوبوسهاي سازمان به 139 دستگاه رسيد . در سال 1360 عليرغم جنگ تحميلي كمك هاي بلاعوض دولت قطع نشد ، اما در حد تأمين نيازمنديها نبود .در سال 62 تعداد 34 دستگاه اتوبوس سازمان از رده خارج و 26 دستگاه اتوبوس جديد در سال 64 خريداري شد .در سال 65 تعداد 12 دستگاه اتوبوس از رده خارج و بفروش رسيد و بهاي بليت به 100 ريال افزايش يافت . نقش سازمان اتوبوسراني در جنگ تحميلي بالاي صفحهدر طول 8 سال دفاع مقدس بطور مداوم تعداد 30 دستگاه اتوبوس به صورت رايگان براي اعزام نيرو به مناطق جنگي گسيل مي شدند .در سال 68 بعلت محدود بودن توليدات كارخانجات داخلي به ناچار تعداد 30 دستگاه اتوبوس از رده خارج شده اتوبوسراني تهران خريداري و با صرف هزينه هاي گزاف بازسازي و در خطوط سازمان اتوبوسراني شيراز مشغول به فعاليت شدند تا در امور سرويس دهي عمومي وقفه اي حاصل نشود . در همين سال بمنظور ترغيب بخش خصوصي و رعايت نرخ حمل و نقل ، ميني بوس هايي تحت نظارت مستقيم سازمان اتوبوسراني قرار گرفته كه تا اين تاريخ اين فعاليت ها ادامه يافته كه بخش اعظم سرويس هاي مدارس شهر توسط اين بخش انجام مي گردد . در سال 68 تعداد 10 دستگاه اتوبوس 305 دست دوم توليد كشور آلمان توسط وزارت كشور خريداري و به سازمان تحويل شد تا در شبكه خطوط مورد بهره برداري قرار گرفت . در سال 1370 تعداد 140 دستگاه اتوبوس ايكاروس توليدي كشور مجارستان به اتوبوسراني شيراز اختصاص يافت كه با اخذ وام بانكي خريداري و مورد بهره برداري قرار گرفت . اضافه بر اين تعداد 30 دستگاه اتوبوس بنز همزمان با خريد اتوبوسهاي ايكاروس خريداري و تعداد 20 دستگاه از اتوبوسهاي دست دوم اتوبوسراني تهران كه در سال 69 خريداري شده بود در سال 71 بفروش رسيد و جمع اتوبوسهاي سازمان در پايان سال 71 كلاً به 401 دستگاه رسيد كه عملاً 350 دستگاه آن در خطوط فعال و 51 دستگاه بدليل تعميرات اساسي و خارج از رده بودن در تعميرگاه متوقف بودند .
در سال 71 شهرهاي سپيدان ، سروستان ، كوار ، فيروزآباد ،
مرودشت و خرامه زير پوشش اتوبوسراني قرار گرفته كه سرويس دهي عمومي به
شهرهاي فوق الذكر تا نيمه اول سال 74 ادامه داشت . در اين سال پس از ايجاد
امكانات مناسب بمنظور سرويس دهي بخش خصوصي در مسير شهرهاي مذكور ، فعاليت
اتوبوسراني تعطيل گرديد . از سال 74 تفاوت درآمد و هزينه سازمان به حداقل
رسيده و با استقراض از بانك ملي تعداد 72 دستگاه اتوبوس به شبكه خطوط اضافه
گرديد . تا پايان آذر ماه 75 با خريد 32 دستگاه اتوبوس كه از محل استقراض
از وزارت كشور و كمك هاي دولت و شهرداري شيراز تأمين اعتبار و بكارگيري شد
، در سال 1376 با هدف بهينه سازي سيستم و افزايش كارايي و بهره وري سازمان ، واحد طرح و برنامه راه اندازي گرديد كه تاكنون اين واحد قدمهاي مثبت و ارزنده اي دراين خصوص برداشته است . از ابتداي سال 1380 سازمان اتوبوسراني شيراز بعنوان پيشگام در امر واگذاري اتوبوس به بخش خصوصي اقدام نمود كه تاكنون طي چند نوبت حدود 211 دستگاه ( بالغ بر 35% ) از اتوبوسهاي سازمان طي شرايطي واگذار گرديده كه نتايج شگرفي در پي داشته است علاوه بر آن بسياري از واحدهاي پشتيابي نيز به بخش خصوصي واگذار شده كه رضايت كامل سازمان را در پي داشته است . |
|