|
|||||||||||
|
|||||||||||
|
شهر و خدمات شهری: ....................... شبکه مترو و جاده ای سريع السير تايپه، تايوان ............................... طرحهای شرکت SOMا(6) « مرمت آثار قدیمی » ..................................... طرحهای گروه هلندی West 8 (قسمت دوم) ................................................ آموزشی: ....................................... .................................................... اخبار جالب جهان:................................................. ............................................................. .............................................. ناسا ابر رايانه خود را تقويت می کند سرگرمی: .................................................... آشنايی با: .................................... شبکه مترو و جاده ای سریع السیر تایپه، تایوان شبکه مترو و جاده ای سريع السير تايپه، تايوان شهر تايپه دارای جمعيتی بسرعت در حال رشد و در حدود 6.8 ميليون نفر است. اين شهر همچنين سيستم متروی پيشرفته ای دارد که خط اول آن (خط موکا، 11 کيلومتر) در سال 1996 راه اندازی شد. طرح مترواز سال 1987 بوسيله بخش سيستمهای حمل و نقل سريع (DORTS) اجرا گرديده است. مترو در حال حاضر توسط اتحاديه حمل و نقل سريع تايپه (TRTC) که يک شرکت دولتی است؛ اداره می گردد. از سال 1996، چهار خط متروی ديگر نيز بازگشايی شده است: تامشوی (23 کيلومتر)، چانگو (5.5 کيلومتر)، سينتين (10.5 کيلومتر)، سيائو (1.6 کيلومتر) و پانان (28 کيلومتر).
TRTC
اميدوار است که بيش از 100 کيلومتر خط متروی جديد برای
خدمت به مناطق حومه شهرتايپه تا سال 2021 احداث نمايد. سيستم خط آهن اصلی تايوان اولين بار 110 سال پيش ساخته شد. اين پروژه در مالکيت دولت تايوان بود و توسط سازمان راه آهن تايوان (TRA) اجرا گرديد. بخاطر سن سيستم ريلی، بيشتر زير ساختها نيازمند ارتقاء می باشند و چندين طرح اصلی در حال بررسی است تا عمليات بازسازی و ايمنی اين زير ساختها را سرعت ببخشد. در حال حاضر، تقريبا شبکه جاده ای بين شهری بازسازی و به روز گشته و امکان سفرهای سريعتر و تشويق گردشگران و پيشرفت اقتصادی را فراهم آورده است.
شبکه حمل و نقل سريع السير متروی تايپه سيستم متروی اوليه در طی چهار سال و بين سالهای 96 تا 2000 ساخته شد. در يک مدت زمانی کوتاه پايتخت تايوان، شبکه ای را بوجود آورد از چهار خط متروی زير زمينی و يک خط پيشرفته با چراغهای خودکار. بودجه کل پروژه بالغ بر 18 ميليارد دلار است که دولت 6.5 ميليارد آنرا فراهم کرده و شهرداری های تايوان 2.5 ميليارد آنرا تامين کرده اند. اين بودجه توسط DORTS کنترل می شود. حدود 441.8 ميليارد دلار به TRTC در شروع اين طرح در سال 2001 اختصاص يافت و در سال 2003 نيز 8 طرح ديگر در حال اجرا است.
طرحهای مترو اولين طرح قسمت کوچکی از اين پروژه عظيم می باشد که در رابطه با گسترش خط سبز تا ايستگاه سيائو است و طبق برنامه تا 30 سپتامبر 2004 افتتاح می گردد. خط آبی در پی اجرای خود چندين طرح گسترش به همراه ساخت و ساز را بدنبال دارد که از سينپو تا جنوب غرب کشيده می شود. در سال 2003، دولت تايوان طرح توسعه ای را معرفی کرد که طی آن 8.73 ميليارد دلار برای طرحهای عمومی و در طول سه سال اختصاص می يافت. دو سوم از اين پروژه در حمل و نقل سرمايه گذاری نموده است. در اجرای اين برنامه، دولت اميدوار است اقتصاد اين کشور را احياء نمايد.
فن آوری ساخت مترو تونلها اکثرا با روش برش و پوشش ساخته می شوند؛ چونکه وضعيت زمين شناسی تايپه مانع از تونل سازی متعارف می باشد. بيشتر شبکه دارای 1435mm خط آهن است. اين سيستم مجهز به جمع آوری کرايه از طريق رايانه است و بليط از طريق ماشين فروش خودکار فروخته می شود. همچنين دروازه های خودکار و بليطهای مغناطيسی از موارد ديگر خصوصيات اين طرح می باشند.
در تمامی اين سيستمها، سرعت در دسترسی به سکوهای مسافربری در نظر گرفته شده است و اين بدليل حجم فراوان مسافر در اين خطوط صورت گرفته است. قطارهای مترو در شبکه اوليه، همگی در ايالات متحده و توسط شرکت Nissho iwai و Kawasaki ساخته شده بودند. قطارهای خطوط جديد ساخته شرکت زيمنس، SGP و اتحاديه ترابری است. خط موکا، کاملا پيشرفته و دارای خصوصياتی متفاوت می باشد. قطارها در اين خط توسط سيستم حمل و نقل خودکار (AGT) حرکت می کنند. اين قطارها از نوع VAL256 و با ظرفيت متوسط هستند و دارای چرخهای لاستيکی و ساخته شرکت فرانسوی ماترا می باشند.
سيستمهای برقی برای خطوط جديد سيستمهای برقی لازم برای طرح گسترش سيستمهای حمل و نقل سريع السير تايپه توسط شرکت فرانسوی آلستوم، و شرکت تايوانی CTCI تامين گرديده است. قرارداد اين کار به ارزش 15 ميليارد دلار و در سال 2003 بسته شد. شرکت آلستوم پيش از اين تجهيزات هشدار دهنده را در اين سيستم نصب کرده بود. اين قرارداد دربرگيرنده ساخت و ساز و نصب کليه منابع تغيه الکتريکی و هشدار دهنده و ريلهای هيدروليک می باشد. در حاليکه شرکت آلستوم وظيفه تامين سيستمهای هشدار دهنده را بر عهده گرفته است؛ CCTI منابع تغذيه را نصب خواهد کرد. شرکت CCTI در حال امضاء کردن يک قرارداد فرعی جهت اجرای بخشهايی از اين پروژه شامل نصب ريلها برای شرکتهای ديگر تايوانی است.
آزادراه پی ای (PEIYI) اين بزرگراه جديد متصل به استان ايان واقع در شمال شرق تايوان می باشد. در سپتامبر 2003، گزارش شده بود که اين طرح به 85% از مراحل تکميل خود رسيده است. اين آزادراه قرار است طولی معادل 31 کيلومتر داشته باشد و از درون زمينهای بشدت سخت و تونلهای بسيار گذر کند. بزرگراه مذکور، بايد پس از تکميل، بگونه قابل توجهی زمان مسافرت بين دو شهر را از دو ساعت فعلی به 40 دقيقه کاهش دهد. اين طرح تا پايان سال 2005 به پايان خواهد رسيد. مراحل ساخت و ساز در سال 1991 آغاز شد و تا کنون، بدليل شرايط زمين شناختی منطقه، موجبات دردسر بسياری را برای مهندسين در حفر تونل فراهم نموده است. آخرين فاز تونل سازی، تونل شويشان، مشکلات بيشماری را بخاطر نفوذ آب به درون تونل و شيب های گلی پديد آورده است. تونل 12.9 کيلومتری شويشان تا پايان سپتامبر 2004 به پايان خواهد رسيد. بخش مهندسی بزرگراههای ملی تايوان (NEEB) تحت وزارت حمل و نقل و ارتباطات، مسوول اين پروژه می باشد و اظهار داشته است که هيچ شرکت بيمه ای حاضر به فراهم سازی پوشش ايمنی اين طرح نمی باشد. تونل شويشان، بدليل معضلات مهندسی، بعنوان "تونلی زير آبهای دردسر ساز" معروف گرديده است. مأخذ : www.urbantransport-technology.com خواننده عزيز، لطفا نظرات و پيشنهادات خود را به پست الکترونيکی ( info@shirazcity.org ) ارسال داريد تا به آن پرداخته شود. |
|||||||||||
