تصاوير آرامگاه شاه شجاع        برگشت

در شيراز و در شمال غربي حافظيه در نزديكي هفت تنان در كنار بلوار هفت تن قرار دارد. شاه شجاع قبل از مرگ (786 ه.ق) وصيت كرده بود كه جسد وي را در زمين هاي مصلي و در جوار قبر شيخ محمود قطب الدين دفن نموده و سپس توسط اميراختيارالدين كرماني جنازه را به مدينه برده در آنجا به خاك سپارند. پس از مرگ وي به دليل اختلافاتي كه بين جانشينان او به وجود آمد، وصيت او عملي نشد و در همان جا باقي ماند.

بعدها در زمان كريمخان زند و در سال 1192 ه.ق. يكي از درباريان به نام ميرزا محمدكرماني متخلص به ظفر، كه د ردربار كريمخان زند صاحب مقام بود، در صدد ساختن بقعه اي بر روي قبر و تجديد بناي آرامگاه بر آمد ولي فرصت و زمينه لازم براي تحقق اين امر فراهم نشد و چون سنگ قبر شاه شجاع را برده بودند، به دستور كريمخان سنگ تراشيده و مرغوبي بر روي قبر نصب شد و بر روي آن با خط نستعليق عالي اين عبارت در 11 سطر نوشته شد:

هوالحي الذي لا يموت. هذا مدفن السلطان العادل الباذل المرحوم المغفور شاه شجاع المظفري و وفاته في سنه ست و ثمانين و سبعمائه من الهجريه كما قال العارف السالك شمس الدين محمد حافظ عليه الرحمه حيف از شاه شجاع و تجديد مزاره في شهر ربيع الثاني 1192.

از سال 1338 ه.ش. توسط انجمن آثار ملي گنبدي از كاشي هاي فيروزه اي بر روي قبر ساخته شد كه بر 4 ستون استوار است. و درون آن با كاشي، معرق كاري و تزيين شده است.بناي آرامگاه بر روي يك صفه كه سه پله از سطح زمين اختلاف ارتفاع دارد، بنا گرديده است و از چهار گوشه آن چهار ستون مايل با سنگ هاي سفيد به گنبد آبي رنگ آن مي رسد. گنبد به وسيله كاربندي ها به ستون ها متصل شده است. 4 كتيبه از اشعار شاه شجاع و حافظ نيز در درون گنبد و چهار كتيبه از اشعار حافظ كه در مدح شاه شجاع سروده بود، در قسمت بيروني گنبد و به خط نستعليق بر روي كاشي نوشته شده است.

در زير گنبد نيز چهار كتيبه به شرح زير بر زوي كاشي نوشته شده است:

 

كتيبه جنوب شرقي:

به نام پروردگار بخشنده مهربان، به روزگار شاهنشاهي اعليحضرت همايون ...

 

كتيبه شمال شرقي:

 

عارفان بر سر اين رشته نجويند نزاع

طره شاهد ديني همه پند است و فريب

كه وجودي است عطابخش و كريم و نفاع

عمر خسرو طلب ار نفع جهان مي طلبي

جامع علم و عمل جان جهان شاه شجاع

مظهر لطف ازل، روشني چشم امل

                                     

 (حافظ)                         

                                   

كتيبه شمال غربي:

بسمه تعالي شأنه

گر به مثل خون دل آيد به جوش

شيوه عشاق نباشد خروش

كو به گلستان ننشيند خموش

بلبل از آن خار جفا مي خورد

اي دل سرگشته سر سر مپوش

پيرهن صبر قبا كرد هجر

زهر هلاهل بودش همچو نوش

هر كه چو من شربت دوري چشيد

زان سخنم صبر برفته است و هوش

تازه حديثي بشنيدم ز عشق

پند خردمند نكردي به گوش

كاي به غم دوست چنين مبتلا

سر كه خدا نيست مبادا به دوش

دل كه اسيرست مبادش خلاص

كه بس مختصر آمدم اين جهان

دلا ملك ما عالمي ديگر است

نيرزد بر همتم رايگان

به آزار موري همه ملك جم

                                                                                                                     

                                                                                                                          (شاه شجاع)

 

كتيبه جنوب غربي :

بسمه تعالي شأنه

يك ذره كيمياي وفا زين جهان مجوي

اي دل صفاي عشق از اين خاكدان مجوي

وز مرد و مردمي و مروت نشان مجوي

بيزار شو ز مردم و آزاد شو ز خويش

با زاغ و با زغن منشين وآستان مجوي

سيمرغ وار گوشه نشين باش زينهار

بگذر ز باد و هيچ در اين جا مكان مجوي

بنياد چرخ بر سر آب است چون حباب

ور نقد عمر مي دهدت رايگان مجوي

گر تيغ بر كشد سر تسليم از او بكش

ترك كلاه اطلس خود زآسمان مجوي

چون بافتند خز وجود تو را ز خاك

بوي قميص از گذر كاروان مجوي

در چاه و حشمت است ترا يوسف اي عزيز

                                  

             (شاه شجاع)                     

 

در جنب آرامگاه، بنايي آجري وجود دارد كه در حال حاضر به عنوان كتابخانه آثار و مفاخر فرهنگي مورد استفاده است. آرامگاه شاه شجاع در آذر ماه 1354 ذيل شماره 1169.7 در فهرست آثار ملي ايران به ثبت رسيد.

 

مجموعه تصاوير آرامگاه شاه شجاع :